اوپن‌ای‌آی از همین حالا به دنبال شکل‌دادن به انتخابات ۲۰۲۸ است
مدیر ارشد امور جهانی اوپن‌ای‌آی در مقاله‌ای تازه، هوش مصنوعی را با «نیو دیل» مقایسه کرده و پنج اولویت سیاستی برای انتخابات ۲۰۲۸ پیش گذاشته است؛ پیشنهادهایی که به گفتهٔ منتقدان، بیشتر به سود خود شرکت‌های هوش مصنوعی است تا کارگران و مصرف‌کنندگان.
انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ آمریکا هنوز برگزار نشده، اما یکی از مدیران ارشد اوپن‌ای‌آی از همین حالا در حال آماده‌سازی زمین آن است. کریس لِیهِین، مدیر ارشد امور جهانی این شرکت، در مقاله‌ای تازه استدلال می‌کند که هوش مصنوعی می‌تواند به یکی از لحظه‌های تعیین‌کنندهٔ این انتخابات تبدیل شود و از سیاستمداران می‌خواهد به‌جای همراهی سطحی با احساسات ضدِ هوش مصنوعی و نارضایتی گسترده از مراکز داده، سیاست‌هایی جدی برای پاسخ‌دادن به نگرانی آمریکایی‌ها تدوین کنند. 🤖
🗳️ چرا ۲۰۲۸ از نگاه اوپن‌ای‌آی مهم است؟
لِیهِین در این مقاله، توان هوش مصنوعی برای بازآرایی اقتصاد را با «نیو دیل» فرانکلین روزولت مقایسه می‌کند؛ مجموعه‌ای از برنامه‌ها و اصلاحات فدرال در دههٔ ۱۹۳۰ که پس از صنعتی‌شدن و رکود بزرگ، نظم اقتصادی پیشین را از هم پاشیده دید. به باور او، آمریکایی‌های امروز هم Anxiety مشابهی دربارهٔ از دست دادن کنترل آیندهٔ اقتصادی خود دارند و سیاستمداران باید «مسیر سومی متقاعدکننده» پیدا کنند که مردم را در منافع هوش مصنوعی شریک کند.
🧭 پنج اولویت سیاستی پیشنهادی
او در مقاله‌اش پنج اولویت سیاستی را از حمایت از کارگران و آموزش تا امنیت هوش مصنوعی و توسعهٔ مراکز داده تشریح می‌کند. محورهای اصلی این پیشنهادها چنین‌اند:
- 👷 حمایت از کارگران و تشویق مهارت‌آموزی در حوزهٔ هوش مصنوعی
- 🏫 آموزش، با تأکید بر حفاظت‌های متناسب با سن کودکان
- 🛡️ استانداردهای اجرایی امنیت هوش مصنوعی و ارزیابی مستقل
- 🏗️ توسعهٔ مراکز داده و تأکید بر اشتغال ساختمانی و درآمد مالیاتی محلی
- 💰 مشوق‌های مالیاتی، دسترسی آسان‌تر کارآفرینان به سرمایه و مدل‌های تازهٔ مالکیت کارکنان و تقسیم سود
📉 زمینهٔ سیاسی: پیروزی دموکرات‌ها و ترس از گرانی
این مقاله کمی پس از یک پیروزی چشمگیر دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای منتشر می‌شود؛ انتخاباتی که در آن دموکرات‌ها در فضای نارضایتی گستردهٔ رأی‌دهندگان از هزینهٔ زندگی، کنترل کنگره را به دست گرفتند. کیت برنن، مسئول سیاست‌گذاری هوش مصنوعی و قدرت شرکتی در مؤسسهٔ AI Now، به تک‌کرانچ گفته است که لحن لِیهِین نشانهٔ تغییر محسوسی از دستور کار سیاستی اوپن‌ای‌آی در سال گذشته است؛ زمانی که تمرکز اصلی شرکت بر شتاب‌دادن به توسعهٔ هوش مصنوعی، کاهش موانع مقرراتی و گسترش زیرساخت بود.
⚖️ نقدها: «نیو دیل» به روایت یک شرکت خصوصی
به نوشتهٔ تک‌کرانچ، جای شگفتی نیست که بسیاری از پیشنهادهای لِیهِین به پذیرش گسترده‌تر هوش مصنوعی و حمایت از گسترش زیرساختی کمک می‌کند که شرکت‌هایی مثل اوپن‌ای‌آی برای رشد به آن نیاز دارند. نیو دیل اصلی، حفاظت‌هایی برای کارگران ایجاد کرد و محدودیت‌هایی بر قدرت شرکت‌ها گذاشت؛ اما روشن نیست که چشم‌انداز لِیهِین چگونه شرکت‌های هوش مصنوعی را در قبال آشفتگی اقتصادی ناشی از فناوری‌شان پاسخگو می‌کند.
«استفاده از استعارهٔ نیو دیل یعنی فراخواندن ظرفیت دولت برای منفعت واقعی عموم. این متن را شرکتی خصوصی نوشته که می‌خواهد سیاست‌هایی به سود خودش را ترویج کند. در خوش‌بینانه‌ترین حالت غیرتاریخی است و در بدترین حالت زیان‌بار.»
— کیت برنن، مؤسسهٔ AI Now
او می‌گوید بیشتر این سیاست‌ها بر آینده‌ای استوارند که از پیش پذیرش انبوه هوش مصنوعی و سودرسانی آن به جامعه را مفروض گرفته‌اند؛ چیزی که هنوز دیده نشده است. به باور برنن، منطقی‌تر آن است که از ابزارهایی مثل نرخ مالیات شرکتی بازنگری‌شده یا مشوق‌های مالیاتی برای استخدام انسان به‌جای خودکارسازی مشاغل سخن گفت و همچنین از راه‌هایی برای جلوگیری از انباشت قدرت بازار بیش از حد توسط شرکت‌ها.
🏗️ مراکز داده و مقایسه‌ای جنجالی
تأکید لِیهِین بر گسترش فرصت‌های اقتصادی هوش مصنوعی، به‌جای محدودکردن آسیب‌های احتمالی آن، به مراکز داده هم می‌رسد. او نگرانی‌ها دربارهٔ مراکز داده را می‌پذیرد، اما بر شغل‌های ساختمانی و درآمد مالیاتی محلی ناشی از آن‌ها تأکید می‌کند و هشدار می‌دهد که سیاستمداران حامی توقف ساخت مراکز داده می‌توانند برتری آمریکا در برابر چین را به خطر بیندازند؛ تا جایی که این موضع را با رأی سال ۲۰۰۲ به مجوز جنگ عراق مقایسه می‌کند.
👶 کودکان، آموزش و کلاس درس
امنیت کودکان و آموزش نیز بخش مرکزی دستور کار پیشنهادی اوست: حفاظت‌ها و تدابیر متناسب با سن دربارهٔ همراهان هوش مصنوعی برای کودکان و نوجوانان، و هشدار دربارهٔ دور نگه‌داشتن هوش مصنوعی از کلاس‌های درس؛ او می‌گوید چنین کاری می‌تواند به شکاف میان دانش‌آموزان ثروتمند و «کودکان در جوامع روستایی» منجر شود. با این حال، این استدلال بهبود یادگیری با هوش مصنوعی را مفروض می‌گیرد؛ ادعایی که هنوز اثبات نشده و به گفتهٔ منتقدان، بیش از افزایش بودجه یا توجه فردی معلمان انسانی نیازمند بررسی است.
🛑 استانداردهای ایمنی و کلید خاموشی
لِیهِین همچنین بر استانداردهای اجرایی امنیت هوش مصنوعی، ارزیابی‌های مستقل، نظارت عمومی و امکان محدودکردن یا خاموش‌کردن سامانه‌های هوش مصنوعی تأکید می‌کند؛ هرچند پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد اوپن‌ای‌آی و دیگر آزمایشگاه‌ها برنامه‌های جامعی برای شرایطی که یک مدل از کنترل انسان خارج شود منتشر نکرده‌اند. برنن این مواضع را «ریاکارانه» می‌خواند و به سابقهٔ اوپن‌ای‌آی در مخالفت با چنین قوانینی اشاره می‌کند: در سال ۲۰۲۴ این شرکت با لایحهٔ ایمنی هوش مصنوعی کالیفرنیا (SB 1047) مخالفت کرد که ارزیابی ریسک‌های فاجعه‌بار و توانایی خاموش‌سازی را الزامی می‌کرد و سال گذشته هم در پی محدودکردن مقررات ایالتی بود. شرکت اخیراً برخی از این مواضع را تغییر داده، از چند قانون ایمنی ایالتی حمایت کرده و گفته است با ارزیابان مستقل مستقر در شرکت باز است.
🧠 کنترل انسانی در جامعه‌ای که استفاده از هوش مصنوعی اجباری می‌شود
لِیهِین استدلال می‌کند که مردم باید کنترل تصمیم‌های مهمی را که با هوش مصنوعی گرفته می‌شود در دست داشته باشند و قضاوت را به‌طور کامل به ماشین نسپارند. اما این پرسش پیش می‌آید که کنترل انسانی در جامعه‌ای که انسان‌ها به‌طور فزاینده مجبور به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش، کار، سلامت و دولت هستند، واقعاً چه شکلی دارد. تک‌کرانچ برای جزئیات بیشتر دربارهٔ این پیشنهادها و مواضع شرکت با اوپن‌ای‌آی تماس گرفته، اما تا لحظهٔ انتشار پاسخی دریافت نکرده است.
✍️ جمع‌بندی
لِیهِین در سراسر مقاله، هوش مصنوعی را فناوری‌ای معرفی می‌کند که می‌تواند حس عاملیت و فرصت اقتصادی را به آمریکایی‌ها بازگرداند؛ اما موفقیت «طبقهٔ متوسط» را به مشارکت در اقتصادی گره می‌زند که بیش از پیش توسط شرکت‌هایی مثل اوپن‌ای‌آی شکل می‌گیرد. اینکه این سیاست‌ها واقعاً قدرت را بازتوزیع می‌کنند یا آن را نامحسوس تثبیت می‌کنند، پرسشی است که پاسخش روشن نیست. 🌍
منبع: OpenAI is already trying to shape the 2028 election — TechCrunch